Helaas is sinds 2011 de Utrechtse Poort niet meer in het bezit van de Olav. Sinds de restauratie heeft het de VVV er haar intrek genomen.

Uit den ouden doosch:

Toen de vesting in haar glorie-jaren was, konden de inwoners van de vesting maar op drie plaatsen buiten de vestingmuren komen. Omdat de hele vesting 'ommuurd' was, werden er drie poorten gemaakt. Dit waren de Amsterdamse Poort, de Huizerpoort en de Utrechtse Poort. De Amsterdamse Poort en de Huizerpoort zijn verdwenen, maar de Utrechtse Poort is er tegenwoordig nog steeds, al heeft ze geen functie meer als toegangsweg naar de vesting.

De Utrechtse Poort bestaat uit twee lokalen, met daartussen een overkapping. Door deze poort heeft tot het laatste moment een stoomtram gereden, "de Gooische Moordenaar" die mensen vervoerde tussen Amsterdam en Utrecht. Deze tram dankt zijn naam aan de vele slachtoffers die gemaakt werden, met name in de vesting en bij de Utrechtse Poort.

In het rechter lokaal is een onderkomen van de Olav, waar de Esta-meisjes wekelijks hun spel spelen en waar menig vergadering wordt gehouden. De Utrechtse Poort is een knus onderkomen dat bestaat uit een ruimte met daarin een kleine eenvoudige open keuken. In de hoek van het lokaal, tegenover de ingang, is een magazijn waarin diverse materialen van de Esta-meisjes worden opgeslagen.

In de hal van de Utrechtse Poort bevinden zich de toiletten en een douche. Boven de hal is nog een hele kleine zolder waar materialen worden opgeslagen.

Het buitenterrein van de Utrechtse Poort bestaat uit een kleine overkapte galerij, die meestal gebruikt wordt om de fietsen te stallen. Verder spelen de Esta's vaak rond de fontein en op het openbare speelterrein dat achter de Utrechtse Poort ligt. Natuurlijk zijn ze ook op de rest van de vestingwallen te vinden.